De nostalgie druipt er even af. Ik koop al geruime tijd mijn muziek va internet (met de nadruk op koop) en heb vandaag wat favorieten uit mijn begintijd van muziek luisteren aangeschaft. Twee albums van Rick Wakeman - toetsenist van Yes. Terwijl ik er naar luister, waan ik me weer op mijn Puch met mijn blauwe booties en corduroy broek en jack. Even ben ik weer jong. Is wel in schril contrast met de hiphop van Lange Frans, die ik ook wel vet vind.
Overigens betrap ik mij er elke keer weer op dat mijn bewuste muziekperiode begint met Yes, Neil Young, Pink Floyd en Golden Earing, Focus en Brainbox. De periode daarvoor waarin ik BeeGees fan was (sorry Aussies) blijf ik maar verdringen, terwijl voor hun gedweep met Streisand het toch een aardige band was.
Maar nu genoeg geschreven, ik ga weer even genieten van Henry en King Arthur.
No hard feelings about the Beegees... But what about "Het" en (more my style) Boudewijn de Groot?
Marius[showing his age...]