Vroeger, ja vroeger...dit is voor iedereen die voor 1980 geboren is.
Als je na 1980 bent geboren, heeft dit niets met jou te maken.
De kinderen van tegenwoordig worden in de watten gelegd. Ben jij als kind opgegroeid in de 50er, 60er of 70er jaren, dan is het, terugkijkend, onvoorstelbaar dat je zo lang hebt kunnen leven.
Als kind zaten we in de auto zonder gordels of airbags.
Onze bedjes waren geschilderd met prachtige kleuren met verf vol lood en cadmium.
De medicijnflesjes uit de apotheek konden we zo openmaken, net als de fles met bleekmiddel.
Deuren en ramen bedreigden continu onze vingertjes.
Op de fiets hadden we nooit een helm op. We dronken water met de mond aan de kraan in plaats van een fles.
We bouwden zeepkisten en kwamen er pas op de eerste rit, bergafwaarts, achter dat we geen rem hadden.
's Morgens gingen we naar buiten om te spelen. We bleven de hele dag weg en moesten pas thuis zijn als de straatlantaarns aangingen. Niemand wist waar we waren en we hadden geen mobiele telefoon mee.
We sneden ons, braken onze botten en tanden en er werd niemand voor aangeklaagd. Het waren gewoon ongelukken en de enige due schuld had, waren we gewoon zelf.
We hadden vechtpartijen en sloegen elkaar een blauw oog. Daar moesten we mee leven. Volwassenen interesseerde zich daar niet voor.
We aten koekjes, brood met dik boter en dronken Cola en werden evengoed niet dik.We dronken met vrienden uit de zelfde fles en niemand ging daar dood aan.
We hadden geen Playstations, Nintendo, X-box, 64 TV zenders, Videofilm, Surround Sound, een eigen TV, computer en internet-chatrooms. Wat wij hadden, waren Vrienden.
We gingen gewoon naar buiten en kwamen elkaar daar tegen. We gingen naar hun huis en belden daar aan, of gingen soms gewoon naar binnen zonder aan te bellen.
We bedachten zelf spelletjes met stokken en tennisballen.
We aten wurmen en die leefden niet altijd in onze magen verder.
Met stokken prikten we elkaar bijna nooit in de ogen. Met voetballen op straat mocht je alleen mee doen als je goed genoeg was en anders moest je maar leren met je teleurstelling om te gaan
We hadden vrijheid, we verzaakten, we hadden succes en namen verantwoording. Met al die dingen konden we goed omgaan
Bij die generatie hoor jij ook.
Wees blij dat je er toen bij was.
Treffend weergegeven
En het is nog onvoorstelbaarder dat er tegenwoordig een crisis uitbreekt als we onze mobiele telefoon thuis hebben laten liggen..en ik heb recht van spreken want ik ben van 1977. Mooi om te lezen hoe het was maar vooral om daar een 'oh ja' gevoel van herkenning bij te krijgen.
xx